ذکر کاشف الکرب
تاریخ : پنجشنبه 3 اسفند 1391

صبح شروع عملیات با شهید زین الدین قرار داشتیم. مدتی گذشت اما خبری نشد. داشتیم نگران می‌شدیم كه ناگهان یك نفربر زرهی ، پیش رویمان توقف كرد و آقا مهدی پرید بیرون. با تبسمی‌ بر لب و سر و رویی غبار آلود. ما را كه دید ، خندید و گفت : «عذر می‌خواهم كه شما را منتظر گذاشتم. آخر می‌دانید ، ما هم جوانیم و به تفریح احتیاج داریم. رفته بودم خیابانگردی ...» گفتم : «آقا مهدی . كدام شهر دشمن را می‌گشتی؟» قیافه جدی‌تری به خود گرفت و ادامه داد : «از آشفتگی‌شان استفاده كردم و تا عمق پنجاه كیلومتری خاكشان پیش رفتم. برای شناسایی عملیات بعدی.» سپس گردنش را كمی‌ خم كرد و با تبسم گفت : «ما كه نمی‌خواهیم اینجا بمانیم. تا كربلا هم كه راه الی ماشاء الله زیاد است
راوی : محمد جواد سامی 

منبع : كتاب افلاكی خاكی
                                                                      شـادی روح شــهدا صــلوات




طبقه بندی: خاطرات شهدا، 
برچسب ها: شهید مهدی زین الدین، شهید زین الدین، مهدی زین الدین، زین الدین، محمد جواد سامی، كتاب افلاكی خاكی،
ارسال توسط حامد گ
تاریخ : یکشنبه 15 بهمن 1391

 

بعد از چند شبانه‌روز بی‌خوابی، بالاخره فرصتی دست داد و حاج مهدی در یكی از سنگرهای فتح شده عراقی خوابید. پنج روز از عملیات در جزیره مجنون می‌گذشت و آقا مهدی به خاطر كار زیاد فرصتی برای استراحت نداشت. چهره‌اش زرد بود، و چشمان قرمزش از بی‌خوابی‌ها و شب بیداری‌های ممتد حكایت می‌كرد. ساعتی نگذشت كه یك گلوله خمپاره صد و بیست روی طاق سنگر فرود آمد. داد زدم: «بچه‌ها آقا مهدی» همه دویدند طرف سنگر. هنوز نرسیده بودیم كه او را در حالیكه سرفه می‌كرد و خاك‌ها را كنار می‌زد، دیدیم. كمكش كردیم تا بیرون بیاید. همه نگران بودند «حاج آقا طوری نشدین؟» و او همانطور كه خاك‌های لباسش را می‌تكاند خندید و گفت: «انگار عراقی‌ها هم می‌دانند كه خواب به ما نیامده.»
راوی : محمد رضا اشعری
منبع : كتاب افلاكی خاكی 
                                                                شـادی روح شــهدا صــلوات




طبقه بندی: خاطرات شهدا، 
برچسب ها: شهید مهدی زین الدین، شهید زین الدین، مهدی زین الدین، زین الدین، محمد رضا اشعری، كتاب افلاكی خاكی،
ارسال توسط حامد گ
تاریخ : چهارشنبه 10 آبان 1391

تازه زنش را آورده بود اهواز ، طبقه بالاى خانه ى ما مى نشستند. آفتاب نزده از خانه مى رفت بیرون. یك روز ، صداى پایین آمدنش را از پله ها كه شنیدم ، رفتم جلویش را گرفتم. گفتم «مهدى جان! تو دیگه عیالوارى. یك كم بیش تر مواظب خودت باش.»

گفت «چى كار كنم؟ مسئولیت بچه هاى مردم گردنمه.»

گفتم «لااقل توى سنگر فرماندهیت بمون.»

گفت «اگه فرمانده نیم خیز راه بره ، نیروها سینه خیز مى رن. اگه بمونه تو سنگرش كه بقیه مى رن خونه هاشون.»     

                                                                     شهید مهدی زین الدین  

                                                             شـادی روح شــهدا صــلوات




طبقه بندی: خاطرات شهدا، 
برچسب ها: شهید مهدی زین الدین، شهید زین الدین، مهدی زین الدین،
ارسال توسط حامد گ
تاریخ : جمعه 28 مهر 1391

جاده هاى كردستان آن قدر ناامن بود كه وقتى مى خواستى از شهرى به شهر دیگر بروى ، مخصوصا توى تاریكى ، باید گاز ماشین را مى گرفتى ، پشت سرت را هم نگاه نمى كردى.

اما زین الدین كه هم راهت بود ، موقع اذان ، باید مى ایستادى كنار جاده تا نمازش را بخواند. اصلا راه نداشت.

بعد از شهادتش ، یكى از بچه ها خوابش را دیده بود، توى مكه داشته زیارت مى كرده. یك عده هم همراهش بوده اند. گفته بود : «تو این جا چى كار مى كنى؟»

جواب داده بوده : «به خاطر نمازهاى اول وقتم، این جا هم فرمانده ام.»

                                                                  شهید مهدی زین الدین

                                                           شـادی روح شــهدا صــلوات




طبقه بندی: خاطرات شهدا، 
برچسب ها: شهید مهدی زین الدین، شهید زین الدین، مهدی زین الدین،
ارسال توسط حامد گ

                                 

نزدیك عملیات بود. مى دانستم دختردار شده. یك روز دیدم سر پاكت نامه از جیبش زده بیرون.

گفتم «این چیه؟»

گفت «عكس دخترمه.»

گفتم «بده ببینمش.»

گفت «خودم هنوز ندیده مش.»

گفتم «چرا؟»

گفت «الان موقع عملیاته. مى ترسم مهر پدر و فرزندى كار دستم بده ، باشه بعد.»

                                                                       شهید مهدی زین الدین  

                                                               شـادی روح شــهدا صــلوات




طبقه بندی: ایثار شهدا، 
برچسب ها: شهید مهدی زین الدین، شهید زین الدین، مهدی زین الدین،
ارسال توسط حامد گ
تاریخ : یکشنبه 8 مرداد 1391

قبل از شروع عملیات والفجر چهار عازم منطقه شدیم و به تجربه در خاك زیستن، چادرها را سرپا كردیم. شبی برادر زین الدین با یكی دو تای دیگر برای شناسایی منطقه آمده بودند و توی چادر ما استراحت می كردند. من خواب بودم كه رسیدند. خبری از آمدنشان نداشتم. داخل چادر هم خیلی تاریك بود. چهره ها به خوبی تشخیص داده نمی شد. بالاخره بیدار شدم. رفتم سرپست .

مدتی گذشت . خواب و خستگی امانم را بریده بود. پست من درست افتاده بود به ساعتی كه می گویند شیرینی یك چرت خوابیدن در آن با كیف یك عمر بیداری برابری می كند؛ یعنی ساعت دو تا چهار نیمه شب!

لحظات به كندی می گذشت. تلو تلو خوران خودم را رساندم به چادر. رفتم سراغ « ناصری‌ » كه باید پست بعدی را تحویل می گرفت. تكانش دادم. بیدار كه شد، گفتم:« ناصری! نوبت توست ، برو سر پست !»

بعد اسلحه را گذاشتم روی پایش. او هم بدون اینكه چیزی بگوید، پا شد رفت. من هم گرفتم خوابیدم.

چشمم تازه گرم شده بود كه یكهو دیدم یكی به شدت تكانم می دهد.

-   رجب زاده! رجب زاده!

-   به زحمت چشم باز كردم.

-   ها .... چیه ؟!

ناصری سراسیمه گفت:

- كی سر پسته ؟!

-  مگه خودت نیستی؟!

-  نه! تو كه بیدارم نكردی!

با تعجب گفتم: «‌پس اون كی بود كه بیدارش كردم؟! »

ناصری نگاه كرد به جای خالی آقا مهدی. گفت: « فرمانده لشگر !»

حسابی گیج شده بودم. بلند شدم، نشستم.

-  جدی میگی؟!

-   آره!

چشمانم بشدت می سوخت. با نا باوری از چادر زدیم بیرون. راست می گفت . خود آقا مهدی بود. یك دستش اسلحه بود، دست دیگرش تسبیح. ذكر می گفت. تا متوجه مان شد، سلام كرد. زبانمان از خجالت بند آمده و بود. ناصری اصرار كرد اسلحه را ازش بگیرد. نپذیرفت. گفت :«‌ من كار دارم،‌می خواهم اینجا باشم! »‌

مثل پدری مهربان فرستادمان سمت چادر. بعد خودش تا اذان صبح به جای ناصری پست داد.

                                                               راوی : حسین رجب زاده

                                                              شـادی روح شــهدا صــلوات




طبقه بندی: خاطرات شهدا، 
برچسب ها: شهید مهدی زین الدین، مهدی زین الدین، حسین رجب زاده،
ارسال توسط حامد گ
تاریخ : شنبه 27 خرداد 1391

شهید مهدی زین الدین

انقلاب اسلامی ما ، زمینه ساز انقلاب حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می باشد . پس مواظب اعمال و کردار خود باشیم. در این زمان بی تفاوت بودن به انقلاب اسلامی خیانت به اسلام و قرآن است.

 

شهید حسین حسن نژاد سالك

تنها و تنها کانالی که شما را به قرب الهی نزدیک می کند و موجب رضای حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می شود ، اطاعت قلبی و عملی از ولایت فقیه است.

 

شهید محمد شفیعی خواه

ملت ما ملت معجزه گر قرن است و من سفارشم به ملت تداوم بخشیدن به راه شهیدان و استعانت از درگاه خداوند است تا این انقلاب را به انقلاب حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) وصل نمایند و در این تلاش پیگیر مسلماً نصرت خداوند شامل حال مومنین است. وصیت من تنها این است در زمان غیبت ، اطاعت محض از ولایت فقیه داشته باشید. امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) همواره در کنار شما بسیجیان است. ما می جنگیم و باید بجنگیم و چاره ای نیست. به گفته امام تا ظهور امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با یک دستمان سلاح و با یک دستمان قرآن باید بگیریم ، طبق دستورات ولایت.

 

                                                                 شـادی روح شــهدا صــلوات


طبقه بندی: سیره شهدا، 
برچسب ها: شهید مهدی زین الدین، شهید حسین حسن نژاد سالك، حسین حسن نژاد سالك، شهید محمد شفیعی خواه، محمد شفیعی خواه،
ارسال توسط حامد گ
(تعداد کل صفحات:2)      [1]   [2]  

آرشیو مطالب
لینک دوستان
دانشنامه قرآن


وصیت نامه شهدا


آمار وبلاگ


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic