تبلیغات
شهدا - ناهار مشت و لگد
ذکر کاشف الکرب
تاریخ : جمعه 20 مرداد 1391

هر چه منتظر ماندیم از غذا خبری نشد. گفت:
ـ علی! پاشو برویم پیش بچه های دیگر غذا بخوریم.
چند قدمی كه رفتیم به یك سنگر ویران شده رسیدیم كه دو جنازه ی عراقی به طرز رقت باری دو طرف آن افتاده بودند. شوخی ضرغام گل كرد. رفت سراغ جنازه ها و شروع كرد به باز كردن دكمه ها. از ترس داشتم پس می افتادم. گفتم: چه كار می كنی. گفت: بیا بپوش تا یك حالی از این ها بگیریم كه دفعه بعد غذای ما را فراموش نكنند.
همان طور كه از ترس می لرزیدم، ضرغام لباس تنم می كرد و دكمه ها را می بست. خودش لباس جنازه ی دیگر را پوشید و درجه اش را راست و ریس كرد تا معلوم باشد. تفنگ مان را زیر لباس قایم كردیم و به راه افتادیم. به سنگر دوستانمان كه رسیدیم، دم در ایستاد و با صدایی پر گفت:
ـ تعال! تعال!
بچه ها كه مشغول غذا خوردن بودند، سراسیمه بیرون ریختند و با شناختن ضرغام، ما را زیر مشت ولگد گرفتند!

                                                               خاطره ای از شهید ضرغام درخشان

راوی : علی رزمی (همرزم شهید)

منبع: كتاب در تابستان زخم، نویسنده: غلامرضا كافی، ص108

                                                          شـــادی روح شـــهـدا صـــلوات


طبقه بندی: خاطرات شهدا، 
برچسب ها: شهید ضرغام درخشان، علی رزمی،
ارسال توسط حامد گ
آرشیو مطالب
لینک دوستان
دانشنامه قرآن


وصیت نامه شهدا


آمار وبلاگ