تبلیغات
شهدا - شجاعت
ذکر کاشف الکرب
تاریخ : سه شنبه 9 آبان 1391

مرحله دوم عملیات  كربلای 5  بود و ما راهی خط بودیم. گلوله توپ و خمپاره از هر طرف می بارید، یكی از گلوله ها هوا را می شكافت و به ستون نزدیك می شد كه ناگهان در دل تاریكی، سرم را پایین گرفتم تا تركش نخورم، آقامهدی گفت:« احمد! تو چرا ؟! اگر قرار باشد من و تو سرمان را پایین بیاوریم پس بقیه نیروها ... ؟» یك لحظه به خود آمدم كه «او كیست؟ در چه فكر است و من در كجایم ... ؟».
آن شب را فقط خدا می داند كه با همین یك جمله او چگونه روحیه ای در من زنده شد كه حدودا دوازده كیلومتر از بین دشمن و موانع مصنوعی كه ایجاد كرده بود با جمع گردان گذشتم، و اصلا رعب و وحشتی تا اجرای كامل ماموریت، در من پیدا نشد.
فردای آن روز، در زیر آتش سنگین دشمن  آقامهدی را دیدم كه تسبیح در دست و ذكر گویان، بدون توجه به تمام مشكلات و آتش ها، با خدای خویش راز و نیاز می كند و بر او توكل دارد. در دل خدای را شكر كردم كه فرمانده ای چون او داریم كه همچون سرداران صدر اسلام، بی هراس از خطر دشمن است و به قدرت های الهی اتكا دارد.

                                                                    شهید مهدی ناصری

راوی : احمد جمالی (همرزم شهید)

                                                            شـادی روح شــهدا صــلوات




طبقه بندی: خاطرات شهدا، 
برچسب ها: شهید مهدی ناصری، شهید ناصری، مهدی ناصری، احمد جمالی،
ارسال توسط حامد گ
آرشیو مطالب
لینک دوستان
دانشنامه قرآن


وصیت نامه شهدا


آمار وبلاگ